وقتى همه جیز اشتباه به نظر مى رسه، وقتى دعاها بى جواب مى مونن و صداهاى جنکَ و درد بلندتر از امید هستن... نیکویى خدا هنوز جاریه.
او وعده داده که حتى تاریکها هم به دست او ما رو شکل مى دن، نه نابود.
سکوت خدا نشونه نبودش نیست!
نشونة عمق کاریه که داره در دل ما انجام
مى د٥.
آمین
باران رحمت در دل خشکسالى...
وقتى دل خشک مى شود و امید کم رنکَ، خدا همان باران ناکهانى است که از آسمان لطفش مى بارد ...
نه دیر مى رسد، نه زود؛ در دقیق ترین لحظه،
رحمتش جارى مى شود وجان خستهات را سیراب
مى کند.
«زیرا مهربانى هاى خداوند هرکز پایان نمى یذیرد، هر صبح نومى شود...» (مراثى ارمیا ٢٣-٣:٢٢)
آمین
در بسیارى از باورها و ادیان، انسان همواره در جستجوى راهى براى رسیدن به خدا وکسب رضایت اوست. این یک سفر عمودى از پایین به بالا است.
اما پیام مرکزى مسیحیت، این معادله را دکرکون مى کند. در اینجا، با حقیقتى شکَفت انکَیز روبرو مى شویم: این خداست که در جستجوى انسان است و مشتاقانه خود را به او آشکار مى سازد. او خدایى دور ودست نیافتنى نیست، بلکه براى برقرارى یک رابطه شخصى بیش قدم مى شود.
اوج این آشکارسازى، در زندکَى وشخصیت عیسى مسیح نمایان مى شود. او نیامد تا مجموعه اى از قوانین جدید را معرفى کند, بلکه آمد تا جهرهى حقیقى خداى پدررا به ما بنمایاند وراه شناخت اورا هموار سازد. همانطور که در کتاب مقدس مى خوانیم، مسیح کَفت: «من راه و راستى وحیات هستم.
هیج کس نزد پدر جز به وسیلة من نمى آید.» (یوحنا
٢:١٢)
شناخت خدا در مسیحیت, نه یک دستاورد انسانى، بلکه پذیرش یک دعوت الهى است.
بخشیدن, کاهى سخت ترین کار دنیاست، اما بزرک ترین هدیه اى است که به خودمان مى دهیم.
وقتى کینهها رارها مى کنیم، قلبمان سبک مى شود و آرامش واقعى را لمس مى کنیم. شاید کسى که از او رنجیده اید، شایسته بخشش نباشد، اما شما شایسته آرامشى هستید که از بخشش مى آید.
بیایید امروز تصمیم بکیریم که براى آرامش خودمان، براى سلامت روح وروانمان، و براى نزدیکتر شدن به قلب پراز فیض خداوند، دیکران را ببخشیم. این بزرکترین لطف در حق خودمان است.
آمین
هر فرد در بدن مسیح نقشى منحصربه فرد دارد.
وقتى کسى براى خدمت در کلیسا برکزیده مى شود، وظیفه ماست که اورا با دعا و محبت همراهى کنیم، نه اینکه مسح الهى او را خاموش کنیم.
بیایید با هم، محیطى بسازیم که در آن همه بتوانند در نور خدا بدرخشند.
آمین