انواع زیبایی

زیبایی، هدیه اى است که خداوند به همه ما عطا کرده است. اما این زیبایی تنها به ظاهر محدود نمى شود.

زیبایی واقعى، در عمق وجود ما، در قلب و روح ما نهفته است. در دنیایى که مدام به دنبال زیبایى هاى ظاهرى مى کردیم، فراموش نکنیم که زیبایى درونى، پایدارترین و ارزشمندترین نوع زیبایی است. وقتى به جاى تمرکز بر ظاهر فیزیکى، به پرورش روح و قلب خود مى پردازیم، درخششى خاص پیدا مى کنیم که هیج آرایشى نمى تواند به آن برسد. ما باید به جاى مقایسه خود با دیکران و دنبال کردن استانداردهاى زیبایی ظاهرى، بر روى رشد روحى و معنوى خود تمرکز کنیم. وقتى به این زیبایى درونى دست بیدا کنیم، نه تنها خودمان احساس بهترى خواهیم داشت، بلکه الهام بخش دیکران نیز خواهیم بود.

خدا محبت است

در کتاب مقدس، به ویره در انجیل، بارها و بارها بر این نکته تأکید شده است که خدا محبت است. مسیح، تجلى کامل این محبت است که براى نجات بشریت جان خود را فدا کرد. او با محبت خود، ما را از بند کناه رها کرده وراهى به سوى زندکى جاودان نشان داده است. ما مى دانیم که خداوند همیشه همراه ماست و در هر شرایطى به ما کمک مى کند. این باور، به ما قدرت مى دهد تا بر مشکلات غلبه کنیم وبه دیکران محبت بورزیم.

رحمت خدا وند

دلسردى وناامیدى، دروازه امیدواریست. در وهله اول شما باید از خود ناامید بشوید تا به سوى امیدى که درعیسى مسیح هست، قدم بردارید و خود را بدان بسپارید.

ما عادت داریم خود را بهتراز جیزى که هستیم، تصور کنیم:

ما خود را عادل تراز جیزى که هستیم تصور مى کنیم

ما خود را عاقلتر مى ینداریم.

ما بخاطر داشتن شخصیت درست، به خود فخر مى کنیم.

ما خود را صبورتر از جیزى که هستیم، فرض مى کنیم.

ما خود را سختکوش وپر تلاش فرض مى کنیم.

ما خود را مطیع و فروتن مى بینیم

ما بیشتر از پادشاهى خدا، خواستار پادشاهى خود هستیم.

ما خود را الهى تراز جیزى که هستیم فرض مى کنیم.

شکل جنین تفکرى در این است: زمانیکه خود را پارسا مى پندارى و خود را بهتر ازجیزى که هستى، فرض مى کنید، دیکر خواهان فیضى که تنها امیدت مى باشد، نخواهى بود. متوجه نمى شویم که فیض را خوار شمردهایم. زمانى که خود را بررسى مى کنیم واز نظر روحانى خود را بهتر از جیزى که مستیم - مى بینیم؛ دیکر قدردان آن فیض نیستیم، که تنها امیدمان در زندکَى مى باشد. تنها اشخاصى که به عمق نیاز خود اذعان دارند واعتراف مى کنندکه توان لازم را بر برطرف کردن نیازشان ندارند؛ خواستار فیض هستند و از وجود آن به وجد مى آیند.

رحمت خدا

دلسردى وناامیدى، دروازه امیدواریست 

رحمت خدا

دلسردى وناامیدى، دروازه امیدواریست. در وهله اول شما باید از خود ناامید بشوید تا به سوى امیدى که درعیسى مسیح هست، قدم بردارید و خود را بدان بسپارید.

ما عادت داریم خود را بهتراز جیزى که هستیم، تصور کنیم:

ما خود را عادل تراز جیزى که هستیم تصور مى کنیم

ما خود را عاقلتر مى ینداریم.

ما بخاطر داشتن شخصیت درست، به خود فخر مى کنیم.

ما خود را صبورتر از جیزى که هستیم، فرض مى کنیم.

ما خود را سختکوش وپر تلاش فرض مى کنیم.

ما خود را مطیع و فروتن مى بینیم

ما بیشتر از پادشاهى خدا، خواستار پادشاهى خود هستیم.

ما خود را الهى تراز جیزى که هستیم فرض مى کنیم.